We vertrekken om 13.11 vanaf het huis. Het is 14.00 uur. De eerste file voorbij Roermond, voordat de A73 in de A2 overgaat, natuurlijk vrijdagmiddag, in de meivakantie. Prijs! Even de file info checken via de wifi gadget van manlief. Hmmm 8 km nu, 8 km straks en dan nog eens 5+2 km bij Maastricht. We besluiten de TomTom in te zetten en ons filevrij naar de eindbestemming te laten navigeren. Belgie it is besluiten wij. TomTom heeft echter een andere route in petto voor ons en stuurt ons via Duitsland en dan weer naar Belgie, dan weer naar Duitsland en dan bij Bitburg eraf voor de scenic route naar Luxembourg. Toch handig zo’n gadget en je ziet ook nog eens wat. Het reed prima door tot Luxembourg maar goed, daar waren we dan ook midden in de avondspits. Verwachten dat dat doorrijdt op vrijdagmiddag is een utopie. Om iets na 6 uur rijden we de parkeerplaats op van ons hotel, waar we zouden overnachten.
Even wandelen, even tennissen op de parkeerplaats en dan het restaurant in. Gezellig, naast ons voltrekt zich ofwel een familie reunie, ofwel een gouden huwelijk gezien de gemiddelde leeftijd van de gasten.
Lize eet mijn halve bord leeg en slaat haar eigen saucisson over. ik had een charcuterie met franse kaasjes, worstjes, hammetjes en pate, met on the side een bak salade. Dat is – gelukkig – veel interessanter en lekkerder dan een bord friet. Deze wordt door Hugo opgegeten, die moet – uiteraard – niks hebben van al dat vreemds.
Na het eten nog even schommelen in de speeltuin en dan lekker in bad op de hotelkamer. Daarna gaan we met z’n allen nog voor 21 uur met de kippen op stok.
Dag 2
Vaste stopplek is natuurlijk de rustplaat voor Tournus, met de geweldig paddestoelen speeltuin, door ons de Aire de Joepie! genoemd. Hugo herkende de kabouters aan de zijkant van de weg al, en kon het over z’n hard verkrijgen om de DS even opzij te leggen. Deze speeltuin levert altijd vrolijk gekleurde plaatjes op, en zo ook nu. Volgend jaar, uiteraard weer.
Tegen alle waarschuwingen in, rijden wij natuurlijk door Lyon. Die ring is namelijk om en die tunnels zijn gemaakt om doorheen te rijden. We hebben geen caravan bij, dus geen probleem. Toch jammer van die file, op de terugweg proberen we het gewoon weer. Bij Montelimar, waar we de snelweg afrijden, begint het met regenen. Hmmm. Waren we al bang voor en de ontkenningsfase kunnen we helaas niet lang meer volhouden. De regen houdt aan.
In de stromende regen arriveren we bij Roan. De straalkachel staat de branden in hun tent. We worden naar onze stacaravan gebracht die is voorzien van airco annex verwarming. De airco (eh verwarming) zal nog veel aanstaan deze vakantie. We hebben een rieten dakje over ons terras heen en al snel hadden we bedacht dat daar dus dan maar een zeil over moet komen. Omdat al die Franzosen al achterlijk vroeg aan hun weekend beginnen is er dus geen kluswinkel meer open om 4 uur ‘s middags, dus met een paar vuilniszakken ertussen zitten we even droog.
‘s Avonds wordt het droog en verkennen we de camping. De kinderen halen hun fietsjes op bij de Roan tent en fietsen de hele camping over. Hugo is in z’n element. We bekijken de rivier die langs de camping stroomt. We beklimmen nog even wat rotsen en gaan dan pizza eten in ‘t restaurant. Kindjes naar bed. Uiteraard vechten om wie er boven in ‘t stapelbed mag. Niemand. Er zijn 3 bedden, en ‘t bovenste bed heeft een akelig klein vanghekje. Daarom hebben we maar 2 kinderen.
Dag 3
‘t Regent. En hard. De vuilniszakken van de dag ervoor zijn hangende zakken geworden gevuld met bubbels water. Helaas. Experiment mislukt. Na een tijdje lichtelijk depressief te worden van de grijze lucht besluiten we er gewoon maar op uit te gaan. We rijden naar Vallon en daar is een campingwinkel open. Een campingwinkel die plastic zeilen verkoopt! We kopen het zeil van 3 bij 5 meten en snellen ons terug naar de camping. Ha! Ons zullen ze niet hebben, wij zullen buiten zitten, regen of geen regen!
Kleddernat worden wij van operatie – dicht je dak – maar het is het waard. We zitten droog! Af en toe even met een stok porren om het water wat op het dak blijft staan naar beneden af te voeren maar verder hebben wij het voor elkaar. Onze leefruime is met 15 vierkante meter uitgebreid!
Om 2 uur rijden we een half uurtje naar het Zuiden, daar beginnen de Cevennen al en zoals iedereen weet, daar schijnt altijd de zon. Maar goed dat we een droge activiteit hadden bedacht, de grotten. En niet zomaar grotten, maar grotten met een auto-trein. En als Hugo iets mooi vindt, is het een autotrein. Deze verslaving is ontstaan tijdens onze vakantie in Italie, waar zo’n ding over de camping reed en dat heeft, bij de toen 3 jarige Hugo diepe indruk gemaakt.
Alleen had Hugo bedacht dat die trein DOOR de grotten zou rijden. Ai… daar ging ‘t mis. De trein reed je terug, nadat je 1 uur lang door de grotten had gelopen, braaf achter een gids aan. En dus niet zoals Hugo dan ook nog wel goed had gevonden, supersnel alles afraffelen zodat we zo snel mogelijk bij die trein zouden zijn. Typisch gevalletje van miscommunicatie. Gelukkig maakte de trein veel goed, al hoewel het wel een kort ritje was.
Dag 4
Regen. Idem aan dag 3. Dus onze volgende nat weer activiteit zou ten uitvoer worden gebracht. De stoomtrein. Een uurtje rijden naar wederom de Cevennen en we zouden kunnen genieten van een prachtige tocht. We rijden de grens met de Cevennen over en… de lucht wordt lichter en de zon gaat schijnen! Snel, jassen uit, pak die paar stralen!
De trein rijdt van Anduze naar St Jean du Gard, een dorpje waar we ruim een uur hebben voordat de trein weer teruggaat. Een doods dorpje waar leuzen op de school verraden dat ze hier veel last hebben van vergrijzing, een dorp zonder school is een dorp dat dood gaat… Het is hier verder dan ook akelig stil en na een wandeling van drie kwartier besluiten we alsnog te gaan eten bij de stationsrestauratie.
Na onverwacht een mooie dag is het toch wel weer jammer als de camping oprijden, plassen verraden dat het hier niet zo mooi is geweest. Gelukkig is het wel af en toe droog zodat Hugo en Lize lekker kunnen fietsen over de camping. En ‘s avonds zitten wij droog op onze veranda terwijl onze overbuurman onder een druppende parasol een sigaretje probeert te roken.
Dag 5
De weersvoorspellingen beloofden nog steeds niet veel goeds, dus besloten we maar snel weer weg te rijden uit de pishoek. De buienradar gaf aan dat het richting het Zuiden droger was, dus trokken we naar Nimes. We wilden graag de oude gebouwen, zoals de Arena gaan bezichtingen. Groot succes. We hadden lekker weer en onze kinderen die kennelijk een ‘historische gebouwen en kerken’ gen bezitten genoten.
Hugo heeft z’n verlanglijstje al klaar, hij wil naar Rome en Parijs om daar alle oude gebouwen te zien. Gelukkig vond ie Engeland ook goed, kastelen vallen namelijk ook onder diezelfde noemer.
Gelunched op een terrasje onder een palmboom, we keken nog even extra naar de zon, zijn we gaan winkelen. Mooie smal vallende jeans voor onze spijker gekocht en Lize heeft weer wat leuke fruitige shirtjes erbij, in maatje 104/110 alweer. Nog even een paar kerken op de terugweg mee gepikt en toen terug naar de camping via de Pont du Gard.
Prachtig bouwwerk, we hadden hier zo nog wat langer kunnen blijven maar we hoorden het al donderen in de verte en tja… we konden het ook niet altijd droog houden en inderdaad, de hemel brak open. Hup kind onder de arm en rennen maar. De kinderen genoten: een avontuur! Kleddernat zaten ze daarna in de auto te glunderen. Kwamen die nieuw gekochte kleren meteen goed van pas!
Dag 6
De zon, hij schijnt! op de camping!! Meteen krijgen we de zomer in de bol. Een snelle blik op de weersverwachting leert ons dat het wel eens droog zou kunnen blijven. Dan gaan we kanoxebn! Even overleg met de Roan meneer, waar we dan moeten zijn en hop, we gaan. Half uurtje rijden en dan… helaas. Het water is te diep, je kan niet instappen. "Demain" … ja morgen, hmmm. Nou dan maar weer terug naar een andere attractie, de bootjes.
Hugo had een folder gevonden met kleine radarbootjes die je door een park kan varen. Lang zoeken want onze TomTom kende de bestemming niet. Gevonden. Dicht. Ondertussen pakten de wolken zich alweer samen. Dan maar terug naar de camping voor de lunch. En natuurlijk ging het regenen. Hard regenen. En hadden wij een zonnige morgen verspeeld door niet even te bellen naar de kanoe verhuurder. Dom.
Dan maar zwemmen. ‘t Zwembad was deels overdekt en verwarmd, dus dat moest lukken. Saai was het wel, want buiten lonkte de prachtige glijbanen, fonteinen en stroomversnellingen. Het zwembad waar we onder andere voor gekomen waren. En eerst ging Dirk met Hugo aan de hand, door de koude regen, glijden! En daarna ging ik ook, we moesten het gewoon een keer gedaan hebben! Het was koud, maar de glijbaan was gaaf!
‘s Avonds zijn we wel enigszins gedeprimeerd. Alle weersberichten geven slecht weer aan. Regen en nog meer regen. Ik kan geen grijze lucht meer zien! We kwamen hier voor alle buiten dingen en om lekker, rustig, buiten het seizoen te zwemmen. Niet om te verzuipen! We overwegen onze opties maar besluiten om 1 dag eerder te gaan. Morgen gaan we gewoon een beetje touren en de mooie kloven bekijken, regen of geen regen.
Dag 7
Het is droog en de zon schijnt. Huh, dat kan toch helemaal niet? Ik bonjour iedereen uit bed en roep dat we het moment NU moeten pakken voordat het weg is. We moeten meteen weg! Snel ontbijten en gaan! Snel gaan we op pad en en bekijken de Pont d’Arc en rijden de toeristische weg langs de kloof. Bij elk uitkijkpunt stappen we uit en maken we een kleine wandeling.
‘s Middags gaan we naar Vallon wat op Hemelvaartsdag een gezellige markt heeft. We lunchen er kopen wat lekkere olijfolie, azijn, honing, zeep, olijfjes en tapenade. Lize zoekt een fleurige jurk uit bij een Nepalees wereld-winkeltje. We genieten. Onverwachts een heerlijke dag!
Uiteraard gaat het om half 3 dan alsnog regenen, maar ach, dat kunnen we hebben. Via een omweg komen we bij La Beaume aan, een prachtig Frans dorpje waar watervallen doorheen stromen door de vele regen. Hugo valt nog half in de rivier en geniet van zijn avontuur.
Onverwachts een prachtige dag!
Dag 8
We gaan in stijl. Met regen. Maar dat maakt niet uit. Om half 11 vertrekken we en om iets na 10 uur komen we in Nederland weer aan. Met een tussenstop bij Metz waar ik de kinderen mee nam naar zo’n superspeelgoed winkel (King Jouet) terwijl Dirk vino’s shopt bij de mega LeClerck. In Luxemburg voor onze tankstop hijzen we de kinderen in hun pyjama, kunnen ze lekker slapen het laatste deel. Iets wat ze natuurlijk niet doen want het is veel te spannend om laat op te blijven.
